1verb
esarrancar
Определения
- 1.Superar a un rival en una contienda
- 2.Atacar violentamente
- 3.Sacar de raíz
Переводы
Спряжение
INF haber arrancadoGER arrancandoPART arrancado
Presente
| yo | arranco |
| tú | arrancas |
| él/ella | arranca |
| nosotros | arrancamos |
| vosotros | arrancáis |
| ellos | arrancan |
Pretérito
| yo | arranqué |
| tú | arrancaste |
| él/ella | arrancó |
| nosotros | arrancamos |
| vosotros | arrancasteis |
| ellos | arrancaron |
Imperfecto
| yo | arrancaba |
| tú | arrancabas |
| él/ella | arrancaba |
| nosotros | arrancábamos |
| vosotros | arrancabais |
| ellos | arrancaban |
Futuro
| yo | arrancaré |
| tú | arrancarás |
| él/ella | arrancará |
| nosotros | arrancaremos |
| vosotros | arrancaréis |
| ellos | arrancarán |
Condicional
| yo | arrancaría |
| tú | arrancarías |
| él/ella | arrancaría |
| nosotros | arrancaríamos |
| vosotros | arrancaríais |
| ellos | arrancarían |
Subj. presente
| yo | arranque |
| tú | arranques |
| él/ella | arranque |
| nosotros | arranquemos |
| vosotros | arranquéis |
| ellos | arranquen |
Subj. imperfecto
| yo | arrancara |
| tú | arrancaras |
| él/ella | arrancara |
| nosotros | arrancáramos |
| vosotros | arrancarais |
| ellos | arrancaran |
Imperativo
| tú | arranca |
| él/ella | arranque |
| nosotros | arranquemos |
| vosotros | arrancad |
| ellos | arranquen |