1verb
ento
Definicions
- 1.Ferir amb o com un dard.
- 2.Clavar la mirada.
- 3.Tenir la mirada fixa en el buit, sense fer res, absort un mateix.
Traduccions
- espunzar
- frpiquer
Conjugació
INF haber punzadoGER punzandoPART punzado
Presente
| yo | punzo |
| tú | punzas |
| él/ella | punza |
| nosotros | punzamos |
| vosotros | punzáis |
| ellos | punzan |
Pretérito
| yo | puncé |
| tú | punzaste |
| él/ella | punzó |
| nosotros | punzamos |
| vosotros | punzasteis |
| ellos | punzaron |
Imperfecto
| yo | punzaba |
| tú | punzabas |
| él/ella | punzaba |
| nosotros | punzábamos |
| vosotros | punzabais |
| ellos | punzaban |
Futuro
| yo | punzaré |
| tú | punzarás |
| él/ella | punzará |
| nosotros | punzaremos |
| vosotros | punzaréis |
| ellos | punzarán |
Condicional
| yo | punzaría |
| tú | punzarías |
| él/ella | punzaría |
| nosotros | punzaríamos |
| vosotros | punzaríais |
| ellos | punzarían |
Subj. presente
| yo | punce |
| tú | punces |
| él/ella | punce |
| nosotros | puncemos |
| vosotros | puncéis |
| ellos | puncen |
Subj. imperfecto
| yo | punzara |
| tú | punzaras |
| él/ella | punzara |
| nosotros | punzáramos |
| vosotros | punzarais |
| ellos | punzaran |
Imperativo
| tú | punza |
| él/ella | punce |
| nosotros | puncemos |
| vosotros | punzad |
| ellos | puncen |