Definitionen
- 1.Corroborar la verdad de una afirmación o un hecho supuesto, o la certeza de una cosa.
- 2.Dar una segunda aprobación a algo ya acordado.
- 3.Dar prueba definitiva de una afirmación.
Übersetzungen
Beispiele
deIch rief an, um sein Kommen zu bestätigen.
esLo llamé para confirmar que vendría.
deIch habe mich vergewissert, dass er noch am Leben war.
esConfirmé que él aún estaba vivo.
Konjugation
Presente
| yo | confirmo |
| tú | confirmas |
| él/ella | confirma |
| nosotros | confirmamos |
| vosotros | confirmáis |
| ellos | confirman |
Pretérito
| yo | confirmé |
| tú | confirmaste |
| él/ella | confirmó |
| nosotros | confirmamos |
| vosotros | confirmasteis |
| ellos | confirmaron |
Imperfecto
| yo | confirmaba |
| tú | confirmabas |
| él/ella | confirmaba |
| nosotros | confirmábamos |
| vosotros | confirmabais |
| ellos | confirmaban |
Futuro
| yo | confirmaré |
| tú | confirmarás |
| él/ella | confirmará |
| nosotros | confirmaremos |
| vosotros | confirmaréis |
| ellos | confirmarán |
Condicional
| yo | confirmaría |
| tú | confirmarías |
| él/ella | confirmaría |
| nosotros | confirmaríamos |
| vosotros | confirmaríais |
| ellos | confirmarían |
Subj. presente
| yo | confirme |
| tú | confirmes |
| él/ella | confirme |
| nosotros | confirmemos |
| vosotros | confirméis |
| ellos | confirmen |
Subj. imperfecto
| yo | confirmara |
| tú | confirmaras |
| él/ella | confirmara |
| nosotros | confirmáramos |
| vosotros | confirmarais |
| ellos | confirmaran |
Imperativo
| tú | confirma |
| él/ella | confirme |
| nosotros | confirmemos |
| vosotros | confirmad |
| ellos | confirmen |