1verb
esdepletar
Definitionen
- 1.Agotar.
- 2.Empobrecer.
Übersetzungen
- endeplete
- frvider
- ruочища́ть
Konjugation
INF haber depletadoGER depletandoPART depletado
Presente
| yo | depleto |
| tú | depletas |
| él/ella | depleta |
| nosotros | depletamos |
| vosotros | depletáis |
| ellos | depletan |
Pretérito
| yo | depleté |
| tú | depletaste |
| él/ella | depletó |
| nosotros | depletamos |
| vosotros | depletasteis |
| ellos | depletaron |
Imperfecto
| yo | depletaba |
| tú | depletabas |
| él/ella | depletaba |
| nosotros | depletábamos |
| vosotros | depletabais |
| ellos | depletaban |
Futuro
| yo | depletaré |
| tú | depletarás |
| él/ella | depletará |
| nosotros | depletaremos |
| vosotros | depletaréis |
| ellos | depletarán |
Condicional
| yo | depletaría |
| tú | depletarías |
| él/ella | depletaría |
| nosotros | depletaríamos |
| vosotros | depletaríais |
| ellos | depletarían |
Subj. presente
| yo | deplete |
| tú | depletes |
| él/ella | deplete |
| nosotros | depletemos |
| vosotros | depletéis |
| ellos | depleten |
Subj. imperfecto
| yo | depletara |
| tú | depletaras |
| él/ella | depletara |
| nosotros | depletáramos |
| vosotros | depletarais |
| ellos | depletaran |
Imperativo
| tú | depleta |
| él/ella | deplete |
| nosotros | depletemos |
| vosotros | depletad |
| ellos | depleten |