1verb
esadivinar
Definitions
- 1.Sacar una conclusión o inferencia con base en suposiciones o intuiciones, sin indicios claros.
- 2.Tener conocimiento o videncia de lo futuro, secreto, enigmático o ignoto a través de medios mágicos o no exclusivamente basados en la razón, la observación, la evidencia o la ciencia.
- 3.Dar con la respuesta correcta, el significado o la solución de algo, por azar o intuición.
Translations
Examples
enYou can probably guess what happens though.
esAunque probablemente adivines qué está pasando.
enI would never have guessed that.
esNunca lo habría adivinado.
Conjugation
INF haber adivinadoGER adivinandoPART adivinado
Presente
| yo | adivino |
| tú | adivinas |
| él/ella | adivina |
| nosotros | adivinamos |
| vosotros | adivináis |
| ellos | adivinan |
Pretérito
| yo | adiviné |
| tú | adivinaste |
| él/ella | adivinó |
| nosotros | adivinamos |
| vosotros | adivinasteis |
| ellos | adivinaron |
Imperfecto
| yo | adivinaba |
| tú | adivinabas |
| él/ella | adivinaba |
| nosotros | adivinábamos |
| vosotros | adivinabais |
| ellos | adivinaban |
Futuro
| yo | adivinaré |
| tú | adivinarás |
| él/ella | adivinará |
| nosotros | adivinaremos |
| vosotros | adivinaréis |
| ellos | adivinarán |
Condicional
| yo | adivinaría |
| tú | adivinarías |
| él/ella | adivinaría |
| nosotros | adivinaríamos |
| vosotros | adivinaríais |
| ellos | adivinarían |
Subj. presente
| yo | adivine |
| tú | adivines |
| él/ella | adivine |
| nosotros | adivinemos |
| vosotros | adivinéis |
| ellos | adivinen |
Subj. imperfecto
| yo | adivinara |
| tú | adivinaras |
| él/ella | adivinara |
| nosotros | adivináramos |
| vosotros | adivinarais |
| ellos | adivinaran |
Imperativo
| tú | adivina |
| él/ella | adivine |
| nosotros | adivinemos |
| vosotros | adivinad |
| ellos | adivinen |