1verb
itspaventare
Definiciones
- 1.incutere paura
Traducciones
- caespantar
- enscare
- freffrayer
- deerschrecken
- ruпуга́ть
Conjugación
INF haber espantadoGER espantandoPART espantado
Presente
| yo | espanto |
| tú | espantas |
| él/ella | espanta |
| nosotros | espantamos |
| vosotros | espantáis |
| ellos | espantan |
Pretérito
| yo | espanté |
| tú | espantaste |
| él/ella | espantó |
| nosotros | espantamos |
| vosotros | espantasteis |
| ellos | espantaron |
Imperfecto
| yo | espantaba |
| tú | espantabas |
| él/ella | espantaba |
| nosotros | espantábamos |
| vosotros | espantabais |
| ellos | espantaban |
Futuro
| yo | espantaré |
| tú | espantarás |
| él/ella | espantará |
| nosotros | espantaremos |
| vosotros | espantaréis |
| ellos | espantarán |
Condicional
| yo | espantaría |
| tú | espantarías |
| él/ella | espantaría |
| nosotros | espantaríamos |
| vosotros | espantaríais |
| ellos | espantarían |
Subj. presente
| yo | espante |
| tú | espantes |
| él/ella | espante |
| nosotros | espantemos |
| vosotros | espantéis |
| ellos | espanten |
Subj. imperfecto
| yo | espantara |
| tú | espantaras |
| él/ella | espantara |
| nosotros | espantáramos |
| vosotros | espantarais |
| ellos | espantaran |
Imperativo
| tú | espanta |
| él/ella | espante |
| nosotros | espantemos |
| vosotros | espantad |
| ellos | espanten |