1verb
ruсердить
Definiciones
- 1.приводить в раздражение, вызывать гнев
Traducciones
- cafastiguejar
- ento
- frfâcher
- itarrabbiare
- deverärgern
Conjugación
INF haber enfadadoGER enfadandoPART enfadado
Presente
| yo | enfado |
| tú | enfadas |
| él/ella | enfada |
| nosotros | enfadamos |
| vosotros | enfadáis |
| ellos | enfadan |
Pretérito
| yo | enfadé |
| tú | enfadaste |
| él/ella | enfadó |
| nosotros | enfadamos |
| vosotros | enfadasteis |
| ellos | enfadaron |
Imperfecto
| yo | enfadaba |
| tú | enfadabas |
| él/ella | enfadaba |
| nosotros | enfadábamos |
| vosotros | enfadabais |
| ellos | enfadaban |
Futuro
| yo | enfadaré |
| tú | enfadarás |
| él/ella | enfadará |
| nosotros | enfadaremos |
| vosotros | enfadaréis |
| ellos | enfadarán |
Condicional
| yo | enfadaría |
| tú | enfadarías |
| él/ella | enfadaría |
| nosotros | enfadaríamos |
| vosotros | enfadaríais |
| ellos | enfadarían |
Subj. presente
| yo | enfade |
| tú | enfades |
| él/ella | enfade |
| nosotros | enfademos |
| vosotros | enfadéis |
| ellos | enfaden |
Subj. imperfecto
| yo | enfadara |
| tú | enfadaras |
| él/ella | enfadara |
| nosotros | enfadáramos |
| vosotros | enfadarais |
| ellos | enfadaran |
Imperativo
| tú | enfada |
| él/ella | enfade |
| nosotros | enfademos |
| vosotros | enfadad |
| ellos | enfaden |