1verb
ruблеять
Definiciones
- 1.издавать дрожащие, прерывистые звуки
- 2.разг. издавать звуки, напоминающие блеяние
Traducciones
- cacridar
- encry
- frcrier
- itgridare
- deschreien
Conjugación
INF haber gritadoGER gritandoPART gritado
Presente
| yo | grito |
| tú | gritas |
| él/ella | grita |
| nosotros | gritamos |
| vosotros | gritáis |
| ellos | gritan |
Pretérito
| yo | grité |
| tú | gritaste |
| él/ella | gritó |
| nosotros | gritamos |
| vosotros | gritasteis |
| ellos | gritaron |
Imperfecto
| yo | gritaba |
| tú | gritabas |
| él/ella | gritaba |
| nosotros | gritábamos |
| vosotros | gritabais |
| ellos | gritaban |
Futuro
| yo | gritaré |
| tú | gritarás |
| él/ella | gritará |
| nosotros | gritaremos |
| vosotros | gritaréis |
| ellos | gritarán |
Condicional
| yo | gritaría |
| tú | gritarías |
| él/ella | gritaría |
| nosotros | gritaríamos |
| vosotros | gritaríais |
| ellos | gritarían |
Subj. presente
| yo | grite |
| tú | grites |
| él/ella | grite |
| nosotros | gritemos |
| vosotros | gritéis |
| ellos | griten |
Subj. imperfecto
| yo | gritara |
| tú | gritaras |
| él/ella | gritara |
| nosotros | gritáramos |
| vosotros | gritarais |
| ellos | gritaran |
Imperativo
| tú | grita |
| él/ella | grite |
| nosotros | gritemos |
| vosotros | gritad |
| ellos | griten |