1verb
esbrincar
Definizioni
- 1.Elevarse del suelo mediante el impulso de los pies; dar brincos.
- 2.Pasar de una cosa a otra, o de un puesto a otro, de manera brusca u omitiendo pasos o elementos intermedios.
- 3.Elevar y bajar en brazos a un niño o un animal, como si estuviera dando saltos, por juego o diversión.
Traduzioni
Coniugazione
INF haber brincadoGER brincandoPART brincado
Presente
| yo | brinco |
| tú | brincas |
| él/ella | brinca |
| nosotros | brincamos |
| vosotros | brincáis |
| ellos | brincan |
Pretérito
| yo | brinqué |
| tú | brincaste |
| él/ella | brincó |
| nosotros | brincamos |
| vosotros | brincasteis |
| ellos | brincaron |
Imperfecto
| yo | brincaba |
| tú | brincabas |
| él/ella | brincaba |
| nosotros | brincábamos |
| vosotros | brincabais |
| ellos | brincaban |
Futuro
| yo | brincaré |
| tú | brincarás |
| él/ella | brincará |
| nosotros | brincaremos |
| vosotros | brincaréis |
| ellos | brincarán |
Condicional
| yo | brincaría |
| tú | brincarías |
| él/ella | brincaría |
| nosotros | brincaríamos |
| vosotros | brincaríais |
| ellos | brincarían |
Subj. presente
| yo | brinque |
| tú | brinques |
| él/ella | brinque |
| nosotros | brinquemos |
| vosotros | brinquéis |
| ellos | brinquen |
Subj. imperfecto
| yo | brincara |
| tú | brincaras |
| él/ella | brincara |
| nosotros | brincáramos |
| vosotros | brincarais |
| ellos | brincaran |
Imperativo
| tú | brinca |
| él/ella | brinque |
| nosotros | brinquemos |
| vosotros | brincad |
| ellos | brinquen |