1verb
frpunir
Definicions
- 1.Infliger une correction à quelqu’un.
- 2.Sanctionner une faute par une peine.
- 3.Se dit aussi en parlant du crime, de la faute.
Traduccions
- espunir
- enpunish
- itpunire
- destrafen
- ruнаказывать
Conjugació
INF haber punidoGER puniendoPART punido
Presente
| yo | puno |
| tú | punes |
| él/ella | pune |
| nosotros | punimos |
| vosotros | punís |
| ellos | punen |
Pretérito
| yo | puní |
| tú | puniste |
| él/ella | punió |
| nosotros | punimos |
| vosotros | punisteis |
| ellos | punieron |
Imperfecto
| yo | punía |
| tú | punías |
| él/ella | punía |
| nosotros | puníamos |
| vosotros | puníais |
| ellos | punían |
Futuro
| yo | puniré |
| tú | punirás |
| él/ella | punirá |
| nosotros | puniremos |
| vosotros | puniréis |
| ellos | punirán |
Condicional
| yo | puniría |
| tú | punirías |
| él/ella | puniría |
| nosotros | puniríamos |
| vosotros | puniríais |
| ellos | punirían |
Subj. presente
| yo | puna |
| tú | punas |
| él/ella | puna |
| nosotros | punamos |
| vosotros | punáis |
| ellos | punan |
Subj. imperfecto
| yo | puniera |
| tú | punieras |
| él/ella | puniera |
| nosotros | puniéramos |
| vosotros | punierais |
| ellos | punieran |
Imperativo
| tú | pune |
| él/ella | puna |
| nosotros | punamos |
| vosotros | punid |
| ellos | punan |