1verb
essofocar
Definitions
- 1.Imposibilitar la respiración, producir ahogo.
- 2.Acabar con un peligro: extinguir un incendio, dominar una rebelión o reprimir una pasión violenta.
- 3.Asediar figuradamente a alguien, acosándole con contínuas demandas.
Translations
Examples
enI thought I was going to suffocate on the crowded train.
esYo pensé que me iba a sofocar en el tren lleno de gente.
enThe firefighters had to mobilize quickly to put the fire out.
esLos bomberos tuvieron que movilizarse rápidamente para sofocar el fuego.
enTom suffocated Mary with a feather pillow.
esTom sofocó a Mary con una almohada de plumas.
Conjugation
INF haber sofocadoGER sofocandoPART sofocado
Presente
| yo | sofoco |
| tú | sofocas |
| él/ella | sofoca |
| nosotros | sofocamos |
| vosotros | sofocáis |
| ellos | sofocan |
Pretérito
| yo | sofoqué |
| tú | sofocaste |
| él/ella | sofocó |
| nosotros | sofocamos |
| vosotros | sofocasteis |
| ellos | sofocaron |
Imperfecto
| yo | sofocaba |
| tú | sofocabas |
| él/ella | sofocaba |
| nosotros | sofocábamos |
| vosotros | sofocabais |
| ellos | sofocaban |
Futuro
| yo | sofocaré |
| tú | sofocarás |
| él/ella | sofocará |
| nosotros | sofocaremos |
| vosotros | sofocaréis |
| ellos | sofocarán |
Condicional
| yo | sofocaría |
| tú | sofocarías |
| él/ella | sofocaría |
| nosotros | sofocaríamos |
| vosotros | sofocaríais |
| ellos | sofocarían |
Subj. presente
| yo | sofoque |
| tú | sofoques |
| él/ella | sofoque |
| nosotros | sofoquemos |
| vosotros | sofoquéis |
| ellos | sofoquen |
Subj. imperfecto
| yo | sofocara |
| tú | sofocaras |
| él/ella | sofocara |
| nosotros | sofocáramos |
| vosotros | sofocarais |
| ellos | sofocaran |
Imperativo
| tú | sofoca |
| él/ella | sofoque |
| nosotros | sofoquemos |
| vosotros | sofocad |
| ellos | sofoquen |